سرخط خبرها
دامنه

دامنه

دامنه:

دامنه (Domain) در فرهنگ فارسی با تلفظ دُمین و دامین بکار برده می‌شود در لغت به معنی «گستره» می‌باشد و در اینترنت در واقع نامی است که وب سایت از طریق آن قابل دستیابی خواهد بود. يا به عبارت ديگر به آدرس های سایت دامنه می گویند مانند www.google.com که دامنه آن google.com است. هردامنه از یک یا چند قسمت تشکیل شده است که با نقطه (دات) از هم جدا شده‌اند که قسمت اول ماهیت آدرس ‘www’ قسمت دوم نام دامنه (به انگلیسی: Domain Name) به قسمت سوم پسوند موضوعی یا جی تی ال دی (Generic) و به قسمت آخر پسوند کشوری یا محلی یا سی تی ال دی (Country) می‌گویند ، نام دامنه همان نام سایت است (مانند wikipedia) و پسوند دامنه شما بیانگر نوع سایت شما خواهد بود (مانند org). به طور کلی دامنه از دو بخش نام و پسوند تشکیل شده است. نام دامنه بخشی است که گویای نام برند یا فعالیت شما بوده و آن را به دلخواه خود انتخاب می نمایید.

انتخاب نام پرمعنا، مناسب، ساده، کاربرپسند، مختصر، به یاد ماندنی برای سایت یکی از مهمترین مراحل داشتن وب سایت می باشد و بسیار مهم بوده و همچنین در رتبه بندی (Ranking) نتایج جستجوی گوگل/ سئو (SEO) نیز تاثیر گذار می باشد.

پسوندهاي دامنه

پسوند دامنه:

پسوندهاي بين الملي رايج عبارتند از .com ، .net و .org و ir. كه داراي مصارف عمومي مي باشند و هر يك به ترتيب معرف سايتهاي تجاري (Commercial) ، شبكه (Network) و سازماني يا غير انتفاعي (Organization) و سايت هاي متعلق به ايران (Iran) مي باشند. در ثبت اين دامنه ها هيچ محدوديتي وجود ندارد ولي نامها با اولويت درخواست ثبت مي شوند و براي مدت يك تا ده سال (قابل تمديد) با توجه به حق الثبت پرداختي معتبر مي باشند. دامنه هاي .info ، .biz و .name نيز در زمره  دامنه هاي قابل ثبت براي عموم ولي با كاربري خاص مي باشند. پسوند .info براي سايتهاي اطلاعاتي (Information) ، پسوند .biz براي سايتهاي تجاري (Business) و پسوند .name هم فقط براي سايتهاي شخصي مناسب مي باشد استفاده از اين سه پسوند  در خارج از اين چارچوب تعريف شده ممنوع و منجر به حذف دامنه و سلب حقوق مربوطه از مالك آنها خواهد شد. همچنين كليه دامنه هاي بين المللي فوق و بسياري از دامنه هاي محلي تابع قوانين حمايت كننده از علائم تجاري مي باشند.

دامنه هایی با پسوند عمومی مثل net یا com در سازمانی به نام Domain Name Register Center ثبت می شود. اگر شما بخواهید دامنه ای ثبت کنید مشخصات شما را می خواهند. خواستن مشخصات به این دلیل است که مشخصات شما در پایگاه Whois ثبت شود و از دزدیده شدن دامنه شما جلوگیری شود. Whois چیست؟ کجاست؟ Whois یک پایگاه وابسته به سازمان ثبت دامنه است که با جستجوی هر دامنه DNS ، نام مشخصات مالک و نام ثبت کننده نمایش داده می شود که آن را در سایت های اجاره دامنه حتما دیده اید.

DNS

DNS دامنه:

مانند آجرهای یک خانه است. آدرس DNS ها ممکن است به صورت زیر باشد:

ns1.server.com
ns2.server.com

DNS برای این که هاست شما به دامنه شما مربوط شود ، تنظیم می شود. سرور های ns1 ممکن است قطع باشند به همین دلیل باید ns2 کار کند. اگر به هر دلیلی Data Center هاست شما از بین برود ، DNS های شما نیز از بین می روند تا دامنه بدون هاست شما دزدیده نشود.

کلمه DNS ، مخفف Domain Name System یا “سیستم نام دامنه” است.

سیستم نام دامنه (DNS) یک سیستم پایگاه داده است که نام کامل دامنه یک کامپیوتر را به یک آدرس IP ترجمه میکند.
کامپیوترهای موجود در یک شبکه برای اتصال به یکدیگر از آدرسهای IP استفاده می کنند، ولی به یاد داشتن آدرس های IP کامپیوترهای یک شبکه برای افرادی که قصد اتصال به آنان را دارند بسیار دشوار است. مثلا به خاطر سپردن نام دامنه SarzaminDownload.com بسیار ساده تر از به خاطر سپردن آدرس IP نظیر آن (۲۰۷٫۱۷۱٫۱۶۶٫۴۸) است. به همین علت اغلب ما برای اتصال به سایت ها، نام دامنه آن را وارد می کنیم. لذا DNS به شما امکان می دهد تا به جای استفاده از آدرس های عددی IP برای اتصال به یک کامپیوتر خاص در شبکه ای دیگر (یا برای دسترسی به یک سرویس راه دور)، با به کارگیری نام دامنه ای که به خاطر آوردن آن برای شما راحت تر است به آن کامپیوتر متصل شده یا از آن سرویس بهره بگیرید.

(برعکس این مسئله، Reverse DNS یا rDNS نام دارد که آدرس IP را به نام دامنه متناظر ترجمه می کند)
هر سازمانی که دارای یک شبکه کامپیوتری است حداقل مجهز به یک سرور مرکزی است که پرس و جوهای DNS را کنترل و سازماندهی می کند. این سرور که Name Server نامیده می شود فهرستی از همه آدرس های IP اختصاص داده شده به کامپیوترهای موجود در آن شبکه را نگه می دارد. این سرور همچنین آدرس های IP  آن دسته از کامپیوترهای خارج از شبکه را که اخیرا مورد دسترسی قرار گرفته اند نیز نگه می دارد. هر کامپیوتر در هر شبکه باید مکان تنها یک Name Server  را بداند.

DNS

زمانی که کامپیوتر شما درخواست یک آدرس IP را می کند، بسته به اینکه آدرس IP درخواست شده در محدوده شبکه محلی شما قرار دارد یا خیر یکی از این سه حالت رخ می دهد:
حالت اول :  اگر آدرس IP درخواست شده به طور محلی ثبت شده است (مثلا این آدرس متعلق به یکی از کامپیوترهای  شبکه سازمان شماست) مستقیما پاسخی را از یکی از Name Server های محلی فهرست شده در تنظیمات Workstation خود دریافت خواهید داشت. در این حالت معمولا دریافت پاسخ یا خیلی کم طول می کشد یا به صورت کاملا بلادرنگ صورت می گیرد.
حالت دوم : اگر آدرس IP درخواست شده به صورت محلی ثبت نشده است (مثلا این آدرس متعلق به کامپیوتری در خارج شبکه سازمان شماست) ولی شخصی در سازمان شما اخیرا به همان آدرس IP رجوع کرده و به سایت نظیر آن متصل شده است، آنگاه Name Server  آدرس IP را از سیستم ذخیره سازی کش خود بازیابی خواهد کرد (کش= حافظه ای محدود که بخشی از آدرسهای IP که اخیرا مورد مراجعه قرار گرفته اند را در خود نگه می دارد). مجددا در این حالت هم معمولا دریافت پاسخ یا خیلی کم طول می کشد یا به صورت کاملا بلادرنگ صورت می گیرد.
حالت سوم : اگر آدرس IP درخواست شده به صورت محلی ثبت نشده است و شما اولین کسی هستید که در یک بازه زمانی خاص اطلاعاتی از سیستم مورد نظر را درخواست کرده اید، ( از ۱۲ ساعت تا یک هفته پیش) آنگاه Name Server محلی به جای Workstation شما جستجو را انجام خواهد داد. این جستجو ممکن است شامل پرس و جو از دو یا چند Name Server دیگر در هر مکان راه دور دیگری باشد. این پرس و جوها ممکن است از یک ثانیه تا بیشتر به طول انجامد (بسته به آنکه اتصال شما به شبکه راه دور چه کیفیتی دارد و با چند Name Server بایستی ارتباط برقرار شود).

برخی اوقات به خاطر پروتکل lightweight مورد استفاده در DNS ، ممکن است پاسخی دریافت نکنید. در چنین شرایطی Workstation یا نرم افزار Client شما ممکن است تا زمان دریافت پاسخ به تکرار پرس و جوی خود ادامه دهد یا ممکن است پیام خطایی دریافت کنید.
زمانی که از برنامه ای مثل Telnet برای اتصال به کامپیوتری دیگر استفاده می کنید، احتمالا برای برقراری این اتصال به جای تایپ کردن آدرس کامپیوتر مورد نظر، نام دامنه آن را وارد می کنید. برنامه Telnet نام دامنه ای که توسط کاربر تایپ شده است را دریافت کرده و با به کارگیری یکی از روشهایی که در بالا گفته شد و به کمک Name Server ، آدرس IP نظیر آن را به دست می آورد.

به عنوان مثال می توان DNS را مانند یک دفترچه تلفن الکترونیکی برای یک شبکه کامپیوتری در نظر گرفت، به طوری که اگر نام کامپیوتر مورد نظر را بدانید، Name Server آدرس IP نظیر آن را جستجو کرده و می یابد.

منابع:

parscms.com

www.sarzamindownload.com

www.gooyait.com

 

 

درباره ی rezaei

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

http://www.20script.ir